Bu Blogda Ara

Translate

yaşamak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yaşamak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

14 Ocak 2017 Cumartesi

Yaşamın önemi nedir?





Değerlendirmeler, insan yaşamının önemini tartışmak üzerine yapılınca güzel bir soru ortaya çıkıyor;
"Ömür denen bu süreç acaba nasıl bir süreç?"

Kişisel görüşümden biraz da objektif bulgulardan bahsetmek istiyorum. Öncelikle biraz tarih ile başlayalım.

Yaşamın ilk dönemlerinden başlayacak olsak, doğada tek başına bir insanın hayatta kalabileceği süre olgun bir yetişkinlik süresinin sonunu geçmez idi. Bunun ardına ortaya çıkan dönemlerde bu süre biraz değişse de son yüzyıla kadar çok büyük farklılıklar göstermemiştir. 
Savaşların olduğu dönemde, toplayıcılık olan dönemde, sanayi devrinde önce fiziklsel çalışmanın ön planda olduğu dönemlerde hayatın en kısa olan yönü geçen süresiydi.

20. yüzyıl ile birlikte ortaya bilim çıktı, makineler çıktı ve sonuç, yaşamımız uzadı. Bu dönemin sonunda ortalama 20-30 yıl kadar ömrümüz uzadı. Farklı bir istatistik ile bakacak olursak, menapoza giren kadınlar hayatımıza girdi.

Bugün için bakcak olursak, ortalama olarak 75 yıllık bir yaşama sahibiz. Bu sürecin ilk 2 yılı anne yanında, sonraki 3 yılı oyun alanında, ortalama 60. ayında okul mecrasında geçmektedir. Burada başlayan serüven, ortalama olarak 15 yıl boyunca okulda geçmektedir. Gençlik fırtınası geride kalırken, enerji biterken, daha düşünüp ben kimim demeden bir meslek seçip, onun izine gitmeye başlamış oluruz. Sonrasında toplum ve içgüdülerimiz bizi çoğalmaya iter, evleniriz, üreriz. Ortalama olarak 65 yaşında emekli oluruz, kalan 10 yılımızı da o çalışma süreci boyunca kazandığınız tahmini olarak hayatınıza minimal konfor katacağına inandığınız bir başarıya adım atmışsınızdır. Hayatınızın geriye kalanı ölümsüz olmak için yaşamınıza kattığınız en büyük miras olan çocuklarınız ve bu çalışma sürecinizde elde ettiğiniz ufak birikimleriniz ile geçer.

Burada ufak bir sorgu ortaya çıkmaktadır.

"Doğumun ilk anında nefes aldık, yaşadık, peki sonra o nefesi almayı sürdürdük mü?"

Hayat kısa ama benim düşünceme göre, yaşayabileceğimiz her şeyi yapabileceğimiz kadar uzun.

24 Haziran 2016 Cuma

Planlı Yaşamak ve Kazançları

Hayatımdan bir parçayı aktarmak istiyorum yine, ama bu sefer güzel bir sözüm de var:

Carpe Diem....

İnsanların anladığının dışında bir anlamı var benim için ve bende o anlamı ile size bu sözü aktaracağım.

Planlı yaşamak: tam bir tablo, yanında saatler, günlük ilerleme miktarı, bunun olasılıkları, kazanımları, ödülleri cezalarıyla olan bir sistem hayali olsa gerek çoğu kişi için.
İlkokulda rehberlik servisinin verdiği içinde günlük 18 kutucuk bulunan 7 günlük plan cetveli gibi. İçine tuvalete gireceğiniz saatten tutunda, banyo yapacağınız saate kadar yazdığınız sonra daha ilk günden uyamayıp tüm motivasyonu çöpe attığınız o planlardan bahsediyorum.

Ben kendimi planlı yaşayan birisi olarak görüyorum, ama yukarıdaki gibi değil. Tahminen 13 yıldır ajandam var, içinde sürekli bir şeylerim olmasa da en azından gerekli durumlarda doldurma imkanı bulabileceğim bir defterim mevcut. Bunun dışında, her sene telefon numaralarımı kaydederdim. ( Geçmiş zamanda çünkü, büyüdüm bilgisayarım oldu, internette kendimce sistemim oldu artık digital olarak yazıyorum, ha şu eski ev telefonları da duruyor eski ajandalarım  da)

Kimi zaman bir aylık planlardım hayatı, sınavlarımı yazardım. Toplantılarım olurdu onları yazardım, sonra onlar için ön çalışmalarımı yazardım. Hazırlanırdım yani.

Şimdi ise günlük kağıtlarım var, yapacaklarımı yazıyorum, yapamadıklarımı da yazıyorum.

Planlı yaşıyorum diyorum ya; plan dediğim şey aslında bitmesi gereken işlerimi ve ne zamana biteceğinden ibaret. Canım isteyince sahilde yürüyorum, balkonda kahvemi içip kitabımı okuyorum, uzun uzun bilgisayarda vakit geçiriyorum ama hedeflediğim noktaya varmak için küçük küçük de olsa vakit ayırıyorum.

Kitabın tamamında yazan fikirlere katılmasam da "Tembellik Hakkı" diye bir hakkımız olduğunu, dünyanın sadece bir yarıştan ibaret olmadığını ve zamanın kazanılması gereken bir savaş değil de edinilmesi gereken bir dost olduğunu unutmadan planlı yaşamalıyız. "Carpe Diem" sözünün de anlattığı gibi, her nefesi hakkıyla solumalıyız.

Sonuçta ömür yapabileceğimiz her şeyi sığdırabileceğimiz kadar uzun.

Kitap( Tembellik Hakkı ) hakkında ufak bilgi almak isterseniz.